Σάββατο 12 Ιανουαρίου 2013

Το Αναμενόμενο



Το Αναμενόμενο


Το αναμενόμενο είναι βαρετό. 
Οι ανέντιμοι, υποκριτές πολιτικοί, με τις μονότονες δηλώσεις, τις ψεύτικες υποσχέσεις και τον ξύλινο λόγο, χωρίς ουσία, με όμορφα συνθήματα, αλλά χωρίς λογική, χωρίς ρεαλισμό. Οι διαδικασίες είναι εντελώς προβλέψιμες: τα στικάκια και οι λίστες χάνονται μέσα σε κάποια βαθιά κωλότσεπη, ακολουθούν δικαιολογίες επιπέδου νηπιαγωγείου (δε θυμάμαι σε ποιον το έδωσα). Μετά κάνουν εξεταστική, για να πληρωθούν εξτρά για τις συνεδριάσεις. Απατεώνες κάνουν τον ανακριτή στους άλλους απατεώνες και στο τέλος βγαίνει το αποτέλεσμα: "δεν υπάρχουν ποινικές ευθύνες, μόνο πολιτικές ευθύνες, κακό παιδί μην το ξανακάνεις γιατί θα σε μαλώσω, ή ο κατηγορούμενος κρίνεται αθώος λόγω βλακείας, κλπ".
Η διαφθορά, τα εύκολα λόγια, τα ανόητα συνθήματα, η εμμονή σε ανεφάρμοστες ιδεολογίες που δοκιμάστηκαν και απέτυχαν... Η τεμπελιά, το απέραντο αντιπαραγωγικό και δυσκίνητο κράτος, το ρουσφέτι, η αναξιοκρατία... Οι ανόητες κομματικές αντιπαραθέσεις την ώρα που το καράβι κατευθύνεται προς την ξέρα, αν πρέπει να στρίψουμε το πηδάλιο δεξιά ή αριστερά! Ο καυγάς για το ποιός θα έχει την τιμή να είναι ο καπετάνιος του ναυαγίου...

 Όλα αυτά είναι αναμενόμενα, επειδή το αναμενόμενο είναι καθρέφτης της προηγούμενης εμπειρίας μας. Το αναμενόμενο είναι ισχυρότερο από τη βούλησή μας, ακριβώς επειδή είναι αναμενόμενο! Μπορούμε σπανίως να το αποτρέψουμε αν προσπαθήσουμε πολύ και είμαστε πολλοί.